Özlem neydi deyince aklıma duygudan önce bir kız ismi geliyor

Mustafa Kara
Mustafa Kara

Selamun aleyküm fikrikadim ailesi uzun zamandır yaşadığımız sorunlardan dolayı burada yazılarım yayınlanmıyordu. Bunun en başlıca sebebi kurumsal bir site de maaşlı yazılar yazmaktı. Başaramadım… Görüşmeyeli hala bir kitabım çıkmadı. Herhangi bir tablom veya şiirim bestelenmedi. Öyle guru boş oturmaya devam. Galiba bende günümüz sanat anlayışına göre  bir zihin yok. Bu işleri yol yakınken bırakayım diyorum. En iyisi tekstil abicim yap ütünü geçsin günün.

Geçenlerde bu parayı ne zaman buluruz acaba diye düşünürken dedim şöyle bir şarkı açayım da içim açılsın. Müslüm baba’nın hangi şarkısını dinleyeyim diye  youtube’da gezinirken pandemi ile iyice artan ev sanatçılığının mümtaz örneklerine daldım. O sırada o video dan bu video’ya salınıp duruyorum. Keyfim yavaştan gıcırlaşmış, en güzel duygular içinde olimpos’un çakıllarında belendiğimi hayal ediyorum.  

Şimdi hangi video olduğunu hatırlamadığım bir video’ya geçtim. Bir kadın iki adam oturmuşlar müzik yapmaya çalışıyorlar. Çöplükte video’yu sadece 160 kişi izlemiş.  Fakat böyle epey yorum var. Böyle olunca merak edip yorumları okuyayım dedim. Arkadaş ortamında mavra olsun diye paylaşılmış hissindeyim.  Okuyunca anladım bir müzik öğretmeni, öğrencileri yorum yazmış. Yorumlar da ama hep böyle babalarının adı yazıyor kullanıcı adında. Orada önce kendilerini tanıtıyorlar. Hocam ben beşinci sınıftan irem işte sizi ve okulu çok özledim. Fatma’yı da özledim. Sonra başka biri yorum altına gelmiş  oda aynı şekilde babasının hesabından yazan başka bir öğrenci. Yaşları küçük olduğu için bir youtube hesapları bile yok eziklerin hepsi babasının hesabından çökmüşler youtube’a ve hocalarının videosu altında özlem gideriyorlar. Böyle  saf sevgilere hasret kalmışım. Gülmekle ağlamak arasında o çocuklara sarılasım geldi. Böyle safiyane çıkarsız karşılıksız hisleri özlemişim.

 İnsanların böyle çıkarsız hesapsız özlemesi ne güzel bir şey lan. Öyle değil mi mesela ben en son neyi kimi niçin özlediğimi bile hatırlamıyorum. Ya da içli köfte bilemem ne geliyor aklıma özlem deyince. Birisine öff bile demeden saf katışıksız bir sevgi mümkün ama kendimi çok uzağında hissediyorum bu aralar. 

Özlem neydi deyince aklıma duygudan önce bir kız ismi geliyor. Durumum bu kadar kötü. Oysa bir şeyleri özlemek gayet insanice bir durum. Şu an yazdığım bilgisayar mesela hiç seni özledim mesajı atmadı bana veya sarılmadı pis mekanik alet. Duygusuz Vandal.

Evet şimdi size fikrikadim’de yazmayı çok özledim sizlerle tekrar buluşmanın keyfini yaşıyorum desem ne zaman ayrıldın diyerek beni haşlarsınız. Siz de hoş geldiniz.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: